Blog,  Herinnering

Gewoon doen!

Al 7 jaar een autorijbewijs en niet durven te rijden. Yep, it’s me! Maar voor hoelang nog? Sinds enkele weken ben ik namelijk letterlijk hard op weg om deze angst te overwinnen.

Van trillende handjes achter het stuur tot aan duizenden manieren verzinnen om de auto te vermijden terwijl het keihard regent. Ik heb het allemaal beleefd door de jaren heen. Dat ik dit nu zo opschrijf, vind ik dan ook best spannend. Want ik heb gemerkt dat autorijden voor veel mensen om me heen vanzelfsprekend is. Mijn rijangst leverde daardoor nogal wat onbegrip op. “Het is gewoon een kwestie van doen”, is daarbij een goedbedoelde, maar niet echt helpende spreuk. Alsof je een geblesseerde een T-shirt met de slogan “Just do it!” geeft.

Tegelijkertijd heb ik gemerkt dat er wel degelijk lotgenoten zijn. Zo gaf mijn huidige rijinstructeur aan dat hij veelal aanmeldingen krijgt van mensen die al lang en breed een rijbewijs op zak hebben, maar niet meer durven. Terwijl in de lessen blijkt dat ze prima kunnen rijden.  Zelf vind ik het prettig om zulke ‘opfrislessen’ te krijgen, zodat ik de basis weer onder de knie krijg en vooral zelfvertrouwen opdoe. En heel eerlijk? Het is ook gewoon een kwestie van doen, dat autorijden. Maar ik heb daar nu relaxte aanmoedigingen bij nodig.

Ik heb lang getwijfeld om mijn rijangst aan te pakken. Daarbij vroeg ik me meerdere keren af: “Wat als autorijden gewoon niets voor mij is?” Maar ik denk dat ik het nog niet kan beoordelen, want ik heb in totaal net zo weinig kilometers afgelegd als een bestuurder die nét zijn rijbewijs heeft behaald. En dat geeft me vertrouwen. Want het betekent dat ik nog veel te leren heb en dat er geen reden is tot paniek. Ik vind autorijden ook leuk. Helemaal als ik denk aan een druilerige ochtend waarbij ik de fiets vermijd, in plaats van de auto!

2 Reacties

  • Yvonne Slot

    Hoi, ik ben wel benieuwd of het je gelukt is om van de rij-angst af te komen?
    Ik heb zelf ook rij-angst (ja, ik heb het eindelijk aan mezelf en omgeving toegegeven) en weet niet zo goed welke wegen te bewandelen om eraf te komen.

    Groetjes Yvonne

    • schrijfmaatje

      Hoi Yvonne!

      Ik zie nu pas je berichtje, dankjewel! Ik ben er helaas nog niet geheel vanaf, maar leer mezelf aan om in kleine stapjes te denken en zodoende rijd ik kleinere stukken. Ik denk dat het al súper knap is dat je durft aan te geven dat je niet durft te rijden. Dit vond en vind ik zelf ook het allermoeilijkste. Daarnaast bestaan er speciale rijscholen, waar de drempel lager is. Hoe dan ook, ik denk dat het goed is om een manier te vinden die voor jou werkt. Ik ben heel benieuwd hoe het uiteindelijk bij jou lukt!

      Groetjes,
      Susan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.

Spring naar toolbar