Verhalen

Interview: “Mijn moeder is mijn beste vriendin”

Spierbundel, krachtpatser en een strenge doch rechtvaardige personal trainer. Zo kun je Kevin (28) op het eerste gezicht omschrijven. Zijn beroep? He kills fat for a living. Er is ook een andere kant die je niet gelijk ziet. Voor SchrijfMaatje spraken we over ADHD en bomberjacks, maar ook over zijn moeder en toekomstplannen. 

Als je met hem praat, lijkt hij de rust zelve. Meten is weten, uitleg is belangrijk. Ik heb het zelf ondervonden in de 1,5 jaar dat Kevin mijn personal trainer is. Bij 1-op-1 fitnesstrainingen ben ik soms bang dat ik iets niet aan kan. Zo dacht ik dat squats met 50 kilo op mijn schouders echt de max was. Tot Kevin zijn mond open deed: “Je lacht nog, dus er kan makkelijk nog twee kilo bij.” Met Kevin verleg je grenzen die je anders niet eens gevonden had. Hij weet dat je meer kunt dan je zelf denkt. De spierpijn in de week daarna neem je wel voor lief.

Bomberjacks en zuipweekenden
Hoe anders was zijn leven als puber, toen hij in Swalmen met zijn vrienden vaak buiten wat rondhing. “Ik liep in kistjes, een bomberjack van Lonsdale en mijn haar was opgeschoren met aan de achterkant een staart. Ik ging vaak op stap, zoop ieder weekend en rookte tot mijn 18e”, vertelt hij over die tijd. Een problemenzoeker was Kevin niet. “Veel vrienden waren racistisch, er was vaak ruzie tussen de Lonsdalers en ‘buitenlanders’. Zelf kon ik het goed met Turkse en Marokkaanse klasgenoten vinden. Ik luisterde hiphop en vond het eigenlijk allemaal interessant.”

Korte spanningsboog
Die brede interesse typeert hem al zijn hele leven. Hij is gedisciplineerd, ambitieus, maar ook razendsnel afgeleid. “Als kind was ik heel druk, ik kreeg Ritalin om rustig te blijven. Er werd gedacht dat ik ADHD had, omdat ik met 50 dingen tegelijk bezig was. Maar ik verveelde me snel”, grijnst Kevin. Hij noemt zichzelf nog steeds chaotisch. “Als ik thuis de vaatwasser nog moet inruimen, ga ik van de hak op de tak. Dan blijf ik bezig en ineens poets ik het hele huis.” Helaas voor ons heeft hij die poetswoedes alleen bij hem thuis.

Kevin: "Mijn moeder is mijn beste vriendin"

Een dierbare herinnering
Een groot voorbeeld voor Kevin is iemand die hij al z’n hele leven kent. “Mijn moeder is mijn beste vriendin, wij zijn twee handen op één buik. Ze heeft me ook tot mijn elfde, twaalfde alleen opgevoed.” Hij kan uren met haar aan de telefoon hangen. “Ik vertel haar alles. En ze geeft me advies. Doe geen domme dingen, denk goed na, dat soort uitspraken.” Als je Kevin vraagt naar zijn mooiste herinnering, hoeft hij niet lang na te denken: “De trouwdag van mijn moeder en stiefvader in 2013. Ze trouwden na 18 jaar samen zijn en dat was heel speciaal. Vooral hoe ze samen de taart aansneden, het was geweldig.”

Dromen, doelen, geluk
Zelf heeft Kevin ook dromen genoeg. “Het zou mooi zijn om op mijn veertigste met pensioen te gaan. Ik zie mezelf wel in de bergen van Italië wonen”, lacht hij. Tot die tijd heeft hij nog veel plannen met Rebody, zijn bedrijf. “Misschien kunnen we Rebody een landelijk begrip maken. Zelf wil ik nog meer mensen helpen om hun lichaam te veranderen.” Er is één persoon die hem daarbij met beide benen op de grond kan houden: vriendin Juul. “Zij kan zich goed op één taak focussen. Dus als ik weer eens afgeleid raak op Facebook, wijst zij met het vingertje op het beeldscherm.”

Rebody

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.

Spring naar toolbar